Στα σημεία των καιρών, η απόσταση μας χώρισε. Ίσως και να μεγαλώσαμε, αλλάξαμε και τελικά ξαναγνωριστήκαμε. Η παιδική αθωότητα είχε μάλλον περάσει προ πολλού. Ήταν και εκείνα τα φοιτητικά τα χρόνια, ατελείωτη φτηνή μπύρα και όλη η μαγεία της μεγάλης πόλης. ‘Εφυγε όμως και αυτό. Έμειναν λέει οι στιγμές και εκείνη η σπίθα του τότε. Ο ένας εδώ ο άλλος εκεί, μα πάντα γυρίζαμε. Ήταν ο κρυφός πόθος της επαφής. Τι κι αν ο κύβος άλλαζε όψη. Κλεφτές ματιές στα γκρίζα για ένα μεταχειρισμένο δίχρονο στα πεζοδρόμια της Μιχαλακοπούλου. Ένα ΝιουΓουέιβ κούρεμα για να θυμίζει ότι τίποτα δεν άλλαξε. Η ματαιοδοξία της μπάντας, ξεχειλωμένοι κοιλιακοί από το 9:00-18:00 και τα πρώτα άντα ήταν γεγονός. Το κλάμα του πρώτου μωρού στην παρέα δεν άφηνε περιθώρια για δεύτερες σκέψεις.

Λίγο στο επιχειρείν, μια δόση επιστήμης, λιγότερο τέχνη αλλά μια μαγεία που έφερνε ο καθένας, του παν ότι έφτανε. Ναι ήταν εκείνη, η επιθυμία για την επαφή. Είναι η τελολογική ατολμία του χωροχρόνου. Έφταιγε λέγει η Αθήνα, όχι για όλους. Άλλοι έφυγαν και δεν γύρισαν. The grass is always greener on the other side, λένε οι τούτοι. Ίσως, άλλα ήταν και πάλι εκείνη η ανάγκη να μιλήσουμε που μας έφερνε δίπλα. Όλο και πιο κοντά όσο πιο μακρυά έφτανε η αναζήτηση του άλλου.

Κάπου εκεί γεννήθηκε η πειραματική πλατφόρμα επικοινωνίας του GiafkaNet. Δεν είναι ραδιόφωνο, είναι δίκτυο του είπαν. Είναι εκεί που συναντούνται οι φωνές. Κάποιοι γκρίνιαξαν, θα πνιγεί μαζί με τα άλλα. Η συλλογικότητα έχει τετελεσμένα όρια. Ό,τι ανοίγει χαλάει στο τέλος σαν την κονσέρβα. Τελικά όλοι συμφώνησαν ότι στον κόσμο τoυ είναι, ό,τι έχει αρχή, έχει και τέλος. Ο GiafkaNet συμφώνησε και αυτός ή έτσι του είπαν. Κάτι πάντως είχε αλλάξει για πάντα.

Tre banal, φενάκη, ψευδοπροπροβοτόρικο. Αυτό είναι το όνομα του δικτύου επικοινωνίας ελευθεριακών συνειδήσων. Ο GiafkaNet μάλλον δεν ορίζεται με κλασσικούς όρους πολιτικής φιλοσοφίας. Δράσεις, φωνές και σκέψεις συναντούνται εκεί. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, επαρχία και κάπου πιο έξω. Ακτιβισμός, τέχνη, επιστήμη, καινοτομία και πολιτική συναντούν τη γλυκόπικρη γεύση του άλλου… και η μουσική; ΝεοΥορκέζικες κιθάρες, βρετανική ΠοΠ, βερολινέζικο τέκνο, ιταλικές ταραντέλες, αφρικάνικοι ρυθμοί και ρεμπέτικα του μεσοπολέμου. Σημεία αναφοράς και βιωματικές αναπαραστάσεις του ήχου.